Ήταν ζωντανός και είχε πολλές ιστορίες να διηγηθεί ακόμα, κι αυτό ίσως ήταν το μόνο που είχε σημασία. Όσο για το ποιος πραγματικά ήταν… “Λέγε με Ισμαήλ” σκέφτηκε και χαμογέλασε, θα προχωρούσε μέχρι να βρει το πρώτο μπαρ. Χρειαζόταν ένα ποτό. Και ύστερα…
Α, αυτό ήταν το ερώτημα που κινούσε όλον τον κόσμο, ο λόγος που γυρίζουμε τη σελίδα ενός βιβλίου, ο λόχος για να σηκωνόμαστε από το κρεβάτι το πρωί, ο λόγος που μένουμε ζωντανοί.
Το αιώνιο ερώτημα.
Και ύστερα;
Δέκα ιστορίες που διαδραματίζονται στις παρυφές της πραγματικότητας για τη μοναξιά, την αγάπη, τον φόβο, την απώλεια και τον θάνατο. Δέκα ιστορίες που καταπιάνονται με το μεγαλύτερο παράδοξο: Την ανθρώπινη ύπαρξη.