Στην προεπαναστατική ζύμωση των αρχών της δεκαετίας του 1840 μάς μεταφέρει ο Χάινε στον αλληγορικό Άτα Τρολ, το ένα από τα δυο μεγάλα επαναστατικά ποιήματά του της περιόδου, πλάι στη Γερμανία. Δημοσιευμένο αποσπασματικά σε συνέχειες το 1842-43, το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ολοκληρωμένο το 1847.
Μια αρκούδα, ο Άτα Τρολ, εξεγείρεται στα μακρινά Πυρηναία ενάντια στην καταπίεση των ανθρώπων και καταφεύγει στα βουνά. Αγνοεί όμως ότι η μοχθηρή μάγισσα Ουράκα και ο νεκροζώντανος γιος της, ο Λασκάρο –σύμβολα των δυναστών της εποχής, των Μέτερνιχ και των τσάρων– βρίσκονται στο κατόπι του για να τον εξοντώσουν.
Ο Άτα Τρολ διαπαιδαγωγεί τα παιδιά του στο πνεύμα του μίσους ενάντια στους καταπιεστές και της ενότητας των καταπιεσμένων. Στηλιτεύει την ιδιοκτησία και την εκμετάλλευση, κηρύσσοντας την κοινωνική ισότητα. Στην πορεία, όμως, γίνεται φανερό ότι, ενώ έχει κάνει την πράξη της εξέγερσης, εσωτερικά μένει δέσμιος στην ιδεολογία των εκμεταλλευτών: τη θρησκεία, την άγνοια, το μικροαστικό φιλισταϊσμό και ατομικισμό. Τελικά, η Ουράκα και ο Λασκάρο θριαμβεύουν.
Στον Άτα Τρολ, προλέγοντας την ήττα των επαναστάσεων του 1848, ο Χάινε εισάγει, με πιο ρεαλιστικό, διαλεκτικό και ιστορικό πνεύμα, πολλά θέματα της Φάρμας των Ζώων του Όργουελ. Ανατέμνοντας τις αδυναμίες των επαναστατών της εποχής του, αλλά και των μελλοντικών γενεών, φωτίζει τους όρους για τη νικηφόρα έκβαση της επανάστασης στο μέλλον.
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.